Zoek in de site...

Sfeerverslag Minder, minder, minder

Minder, minder, minder - De ethiek van Geert Wilders-proces
Actualiteitencollege door jurist Piet Hein van Kempen
Dinsdag 8 november 2016 | 12.45 - 13.30 uur |Hal Grotiusgebouw RU

Tijdens de Maand van de Ethiek op de Faculteit der Rechtsgeleerdheid kon een actualiteitencollege over de ethische aspecten die kleven aan de rechtszaak tegen Geert Wilders niet ontbreken. In een gesprek met hoogleraar Strafrecht Piet Hein van Kempen leerden de toegestroomde bezoekers op een andere manier naar het Geert Wilders-proces te kijken.

Aangifte
Na de beruchte minder, minder, minder-uitspraak van PVV-leider Geert Wilders, deden Nederlanders massaal aangifte. Er werden zelfs standaard formulieren gemaakt. Uiteindelijk deden ruim zesduizend Nederlanders aangifte, waaronder de Nijmeegse burgemeester Hubert Bruls en het College van Bestuur van de Radboud Universiteit.

Minder, minder, minder
In het proces dat op dit moment tegen politicus Wilders loopt, worden twee feiten behandeld. Allereerst gaat het om de uitspraak die hij in maart 2014 deed in een Haags café (beeldopname). Aan het publiek stelde hij eerst de vraag of er behoefte was aan meer of minder Europese Unie. Daarna legt hij hen een volgende kwestie voor: “Willen jullie meer of minder Partij van de Arbeid?” Gejoel steeg op uit de zaal. Wilders gaat door, en legt zijn laatste vraag voor. “Ik mag het eigenlijk niet zeggen want er wordt aangifte tegen je gedaan en misschien zijn er zelfs D66-officieren die het een proces aandoen, maar de vrijheid van meningsuiting is een groot goed. (…) Willen jullie in deze stad en in Nederland meer of minder Marokkanen? Na geklap en gejuich antwoordt Wilders: “Dan gaan we dat regelen”. Gelach stijgt op. Een voormalig woordvoerder van Wilders liet een aantal weken geleden in een interview weten dat Wilders deze vragenreeks uitgebreid voorbereidde.

Minder Marokkanen

Dit is overigens niet de enige uitspraak waarover de rechter zich buigt. Een week voor de minder, minder, minder-uitspraak verscheen Wilders voor de camera van een NOS-praatprogramma. Hij sprak toen de wens uit van Den Haag een veilige en sociale stad te maken met “minder lasten, en als het even kan ook wat minder Marokkanen.”

Artikel 137
Wilders’ uitspraken zouden in strijd kunnen zijn met artikel 137c, waarin beschreven staat dat het beledigen van een groep op basis van ras of godsdienst strafbaar is. Ook artikel 137d wordt aangevoerd. Daarin staat dat het aanzetten tot haat en discriminatie een strafbaar feit is.

Wraking
Wilders heeft laten weten dat hij één van de rechters wil wraken. Zij heeft zich namelijk uitgelaten over de afwijzing van het wrakingsverzoek in een eerdere zaak tegen Wilders. Maakt dat haar ongeschikt om te oordelen over deze zaak? Ze heeft zich nog niet uitgelaten over de kwestie die zij nu moet beoordelen, en evenmin over de verdachte zelf.

Welk effect?
Een van de bezoekers merkt op dat haat zaaien verboden is, en dat daar in dit geval ontegenzeggelijk sprake van is. Vanuit sociologisch oogpunt is het volgens hem echter interessant om te kijken naar een belangrijk doel: voorkomen dat groepen tegen elkaar worden opgezet. Wilders kan zichzelf na een veroordeling wegzetten als een slachtoffer. Oftewel: leidt een veroordeling tot het gewenste resultaat? Enerzijds kun je zeggen: hier wordt een politiek debat gevoerd, en daar moet de rechter zich buiten houden. Anders slaat de rechter piketpaaltjes en worden bepaalde groepen nog verder uit elkaar gedreven. Anderzijds: we hebben hier te maken met een grens in de wet. Er is een reden voor het bestaan van artikel 137c en 137d. Mag je die wet zomaar aan je laars lappen?

Wil je weten welke activiteiten er tijdens de Maand van de Ethiek zijn georganiseerd op de Faculteit der Rechtsgeleerdheid? Kijk op www.ru.nl/rr/mvdefdr. Of lees het verslag van de lezing van Roel Schutgens of het gesprek met strafpleiter Stijn Franken.

Door: Karlijn Ligtenberg