Zoek in de site...

19|02|12 Teveel studenten? | Academic Affair met filosoof Jan Bransen, collegevoorzitter Daniël Wigboldus en USR-lid Savannah Mellendijk

Teveel studenten? | Academic Affair met filosoof Jan Bransen, collegevoorzitter Daniël Wigboldus en USR-lid Savannah MellendijkTeveel studenten?  | Academic Affair met filosoof Jan Bransen, collegevoorzitter Daniël Wigboldus en USR-lid Savannah Mellendijk | Dinsdag 12 februari 2019 | 12.30 – 13.15 uur | Theaterzaal C

Podcast

Aankondiging - Colleges in de bioscoop, elke ochtend een run op een studeerplek in de UB, een gloednieuw Elinor Ostromgebouw dat alweer te klein is, docenten die op hun tandvlees lopen. Kan de Radboud Universiteit de voortdurende groei van studentenaantallen wel aan? Wat is het gevolg voor de kwaliteit van onderwijs? En heeft de samenleving eigenlijk wel behoefte aan zo veel afgestudeerden? Kom luisteren naar de zin en onzin van steeds meer studenten aan de Radboud Universiteit. Zie de volledige aankondigingstekst onderin.

Verslag - Te veel studenten?

Colleges in de bioscoop, elke zondag een run op de studeerplekken in de UB, een gloednieuw Elinor Ostromgebouw dat alweer te klein is, docenten die op hun tandvlees lopen. Kan de Radboud Universiteit de voortdurende groei van studentenaantallen wel aan? Wat is het gevolg voor de kwaliteit van onderwijs? En heeft de samenleving eigenlijk wel behoefte aan zo veel afgestudeerden? Over deze en andere vragen gingen Daniël Wigboldus, voorzitter van het College van Bestuur, Jan Bransen, hoogleraar Filosofie van de gedragswetenschappen, en Savannah Mellendijk, student en lid van de Universitaire Studentenraad, in gesprek. Marcel Becker, universitair hoofddocent Ethiek, leidde het gesprek in Theaterzaal C van de Radboud Universiteit.

Marcel Becker en Savannah Mellendijk (foto: Ted van Aanholt)

In de rij voor de UB

Marcel Becker vroeg allereest aan Savannah Mellendijk naar het perspectief van de studenten op deze kwestie. “In de USR horen wij veel problemen bij grootschalige studies. Ook ken ik zelf de problemen met betrekking tot het tekort aan werkplekken. Ik moet op zondagen in de rij staan om een plek te bemachtigen. Bij colleges moeten studenten soms op de trappen zitten, of worden ze zelfs weggestuurd vanwege de brandveiligheid.” Mellendijk gaf aan dat ze bang is dat de kwaliteit van het onderwijs in het geding komt, doordat studenten steeds meer een nummertje dreigen te worden, maar ze onderschreef ook het belang dat zoveel mogelijk mensen moeten kunnen studeren. “Je kan tegelijkertijd veel studenten hebben en geen nummertje zijn. Het gaat erom dat je voorbereid bent op het aantal studenten. Ik denk dat de mogelijkheden daarvoor er al zijn.”

Kwaliteit dankzij en ondanks groei

Daniël Wigboldus werkt sinds 2005 onafgebroken aan de Radboud Universiteit. In die periode heeft hij de universiteit zien groeien van 16.500 naar 20.000 studenten. Volgens Wigboldus is onze universiteit zowel dankzij als ondanks deze snelle groei tegelijkertijd een steeds betere universiteit geworden. “We worden een steeds bredere universiteit met steeds meer diversiteit: meer internationale studenten, maar ook een groter aandeel vrouwen. Daar zijn we alleen maar beter van geworden. Tegelijkertijd zet de studententoename de kwaliteitsdoelen onder druk.” Hoewel we volgens Wigboldus na moeten denken over hoe groot we willen zijn, is het niet eenvoudig om daar een cijfer aan te hangen. “We voelen een verantwoordelijkheid om toegankelijk te zijn, en dat moeten we wegen tegen de mogelijkheden die de campus ons nu en in de toekomst biedt. Dat is een permanent proces van afwegen.” Zelfs als er duidelijkheid zou zijn over de gewenste grootte kan de universiteit dat volgens Wigboldus slechts beperkt reguleren. “Of we zouden overal een numerus fixus moeten opstellen, maar dat gaat tegen onze idealen in.” Zowel groei als krimp zijn volgens Wigboldus goed te reguleren, mits dit geleidelijk verloopt.

Daniël Wigboldus (foto: Ted van Aanholt)


‘Universiteit kan veel kleiner’

Jan Bransen was stellig in zijn standpunt: “Ik vind dat er te veel studenten zijn.” Hij stelde dat een numerus fixus niet tegen het ideaal van openheid in hoeft te gaan, mits dit goed georganiseerd wordt. “Studenten die willen studeren moeten eerst snappen wat ze willen. Als je alleen wilt studeren met het oog op je kansen op de arbeidsmarkt, is dat niet voldoende motivatie.” Bransen pleitte ervoor om deze vragen in toelatingsgesprekken voor nieuwe studenten en in het eerste jaar aan bod te laten komen. “Potentiële studenten moeten zich verdiepen in de vraag wat ze willen van academisch onderwijs. Als interesse in methodische grondslagen van academisch onderzoek niet vooraan staat, kunnen ze beter een andere opleiding volgen, of eerst gaan werken en ontdekken wat ze willen.” Door betere samenwerking met het MBO en HBO zou de universiteit volgens Bransen veel kleiner kunnen worden. “Ik gun van harte dat iedereen het gezond verstand traint en verbetert, maar daar heb je niet per se een universiteit voor nodig.”

Jan Bransen (foto: Ted van Aanholt)

Voorlichten over de verwachtingen

Volgens Wigboldus is met name het voorlichten van toekomstige studenten belangrijk, zodat het duidelijk is wat er van studenten verwacht wordt. “We zijn heel goed om tijdens voorlichtingen, Pre-University College en meeloopdagen duidelijk te maken wat het studeren aan een universiteit betekent.” Selectiegesprekken gaan hem echter te ver. “Dan gaan we tijdens één-op-één gesprekken op basis van subjectieve oordelen selecteren. Ik weet al wat daar uit gaat komen. Laat studenten dan gewoon beginnen en kijken of de studie bij ze past. Bij ons ligt dan de opdracht, misschien nog meer dan we nu al doen, om studenten te begeleiden naar plekken waar ze beter op hun plek zijn.”

Waarde van academische opleiding

Waar Bransen stelde dat een universitaire studie voor veel van de huidige studenten niet nodig is, hechten zowel Mellendijk als Wigboldus grote waarde aan een academische opleiding, ook als de student geen academische carrière nastreeft. Mellendijk: “Het is een hele andere vorm van onderwijs. Je leert de antwoorden op de waarom-vragen en de helikopter-vragen. Ik denk dat de studenten hierdoor met een hele andere visie naar hun opleidingen kijken.” Wigboldus gaf aan trots te zijn om de voorzitter te zijn van een universiteit die breed toegankelijk is. “Ik vind het fantastisch dat jonge mensen hier uitgedaagd worden om vragen te beantwoorden en te experimenten, om juist naast de eigen discipline ook in een bredere context te denken. Ik geef  graag heel veel mensen deze academische insteek mee, juist als ze niet in de academische wereld gaan werken. Het is heel waardevol om opgeleid te worden om kritische vragen te stellen.”

Door: Bas Nordkamp

Podcast:

Wil je op de hoogte blijven van onze activiteiten? Schrijf je dan in voor de tweewekelijkse nieuwsbrief.

Aankondiging

Teveel studenten? | Academic Affair met filosoof Jan Bransen, collegevoorzitter Daniël Wigboldus en USR-lid Savannah Mellendijk

Colleges in de bioscoop, elke ochtend een run op een studeerplek in de UB, een gloednieuw Elinor Ostromgebouw dat alweer te klein is, docenten die op hun tandvlees lopen. Kan de Radboud Universiteit de voortdurende groei van studentenaantallen wel aan? Wat is het gevolg voor de kwaliteit van onderwijs? En heeft de samenleving eigenlijk wel behoefte aan zo veel afgestudeerden? Kom luisteren naar de zin en onzin van steeds meer studenten aan de Radboud Universiteit.

Burn-out

Wat betekent het steeds maar groeiende aantal studenten voor het academische klimaat? Steeds meer docenten klagen over werkdruk of kampen met burn-out. Het universiteitsbestuur stelt dat de kwaliteit van onderwijs de hoogste prioriteit heeft, maar gaat tegelijk akkoord met deze voortdurende toename. Kan de kwaliteit van onderwijs wel worden gewaarborgd?

Maatschappij

Het aantal studenten heeft natuurlijk ook consequenties voor de maatschappij. Enerzijds is het mooi dat steeds meer jonge mensen kunnen gaan studeren, maar zijn zoveel afgestudeerden wel nodig? Wat betekent de toename van het aantal studenten voor de betekenis van onderwijs in onze samenleving? Is het wel verstandig om altijd een universitaire studie na te streven?

Over de sprekers

Daniël WigboldusDaniël Wigboldus is voorzitter van het College van Bestuur van de Radboud Universiteit en  voormalig decaan van de Faculteit Sociale Wetenschappen van de Radboud Universiteit. In beide hoedanigheden had hij dus te maken met groeiende studentenaantallen.



Jan BransenJan Bransen is hoogleraar Filosofie van de gedragswetenschappen aan de Radboud Universiteit. Hij doet onderzoek naar de begrippen die ten grondslag liggen aan ons alledaagse mensbeeld, met een focus op keuzevrijheid, verantwoordelijkheid en zelfkennis. Hij schreef o.a. Laat je niets wijsmaken (2013).

Savannah Mellendijk is lid van de Universitaire Studenten Raad van de Radboud Universiteit. Hierbinnen behartigt zij het belang van de studieverenigingen.

Wil je op de hoogte blijven van onze activiteiten? Schrijf je dan in voor de tweewekelijkse nieuwsbrief.