Zoek in de site...

Column Peter van der Heiden - Coronavirus

Op zich vind ik het eigenlijk wel tamelijk sympathiek van die virussen, dat ze zich doorgaans voornamelijk manifesteren in landen die het niet zo nauw nemen met democratische beginselen. Neem nou dit corona-virus, dat keurig in China is begonnen. Ik denk niet dat er veel landen te vinden zijn waar maatregelen zo snel genomen kunnen worden als daar. In tien dagen stampen ze een ziekenhuis uit de grond (vergelijk dat eens met de jarenlange bouwput op het Radboudumc-terrein!), hele miljoenensteden worden afgesloten en zelfs een complete provincie van zo’n 36 miljoen inwoners zit op slot. Niks bestemmingsplan, niks inspraak. Gewoon boem, ingrijpen. Nou ja, misschien zouden ze in Noord-Korea nóg sneller kunnen ingrijpen, maar daar missen ze dan weer de middelen om überhaupt iets te kunnen doen, want daar zijn ze veel te arm. Nee, China lijkt me echt een topland voor een virus-uitbraak. Wel een beetje jammer dat er zo veel volk woont, waarmee je ook veel potentiele besmettingen hebt. Zo wonen alleen al in die afgesloten provincie meer mensen dan in de hele Benelux – inclusief Luxemburg dus.

Maar denk je eens in dat zo’n uitbraak in de vrije wereld zou plaatsvinden, een soort van scharrelvirus met vrije uitloop. De ramp zou niet te overzien zijn. En denk nou niet dat dat niet zou kunnen gebeuren. Sterker nog – het is allang gebeurd, een paar jaar geleden. Bijna vier jaar terug kwam in de Verenigde Staten een virus op waar de hele westerse wereld sinds die tijd last van heeft. Het verspreidde zich razendsnel, want Amerikanen laten natuurlijk niet hun vrijheid beperken. Daar sluit je geen steden of staten af – dan heb je meteen de second amendment-milities op je nek en breekt een nieuwe burgeroorlog uit. En dus woekert dat nieuwe virus, dat het populistenvirus wordt genoemd, nu bijvoorbeeld al in Brazilië, in het Verenigd Koninkrijk, in Hongarije, en is het ook maar nauwelijks onder controle te houden in België, Duitsland, Frankrijk en bij ons.

Het blijkt een hardnekkig virus, dat ook nog eens beschikt over moderne overlevingstechnieken. Zo verspreid het zich niet alleen razendsnel over grote afstanden, maar kan het zelfs twitteren, bijvoorbeeld over dierbare soortgenoten die in de trein lastig gevallen worden door vreemden  – al lijkt het daarmee ook een beetje kwetsbaar te worden. Het in eerste instantie vrijwel onaantastbare virus blijkt namelijk wel degelijk een gevoeligheid te hebben, een achterdeurtje zeg maar, al weten we nog niet hoe sterk die gevoeligheid zal blijken te zijn, voor één antistof: de waarheid. Een krachtig geneesmiddel, de waarheid, dat maar in één omstandigheid kan gedijen: in vrijheid. Laten we die dus koesteren en verdedigen, nu het nog kan. Want als we de vrijheid moeten heroveren, dan is het te laat.