Zoek in de site...

De herinneringen van prof. mr. Henny Sackers

"Van der Grinten luisterde eindeloos naar de jonge garde om vervolgens om half acht - want dat was het tijdstip ’s avonds dat deze vergaderingen afgelopen waren - te roepen: 'Dank jullie wel voor jullie inbreng, maar we doen het toch maar zoals door het bestuur is besloten.’ Dan ging ik weer gniffelend weg, terwijl bij mijn collegadocenten het stoom uit de oren kwam.”

- Henny Sackers over zijn mooiste herinnering als juniordocent

Henny Sackers over zijn rol als marsleider van de Vierdaagse, ontsnappen aan de militaire dienstplicht en een onduidelijk dienstbevel

Henny Sackers begint in 1974 aan de studie Nederlands recht. In 1981 studeert hij af bij Rechtspersonen- en vennootschapsrecht én Bestuursrecht. Sackers besluit vervolgens om in Nijmegen te promoveren op een bestuursrechtelijk onderwerp. Na zijn promotie in 1989 gaat hij de advocatuur in. Al gauw komt hij in aanraking met het strafrecht: “In die tijd kon je een advocatenpraktijk eigenlijk niet alleen runnen op een bestuursrechtelijke praktijk. Dan is het niet zo vreemd dat je een rechtsgebied erbij zoekt wat aan het bestuursrecht verwant is. En in mijn geval is dat toen het strafrecht geworden.”

In 1993 keert Sackers terug naar de faculteit. Naast zijn onderzoeks- en onderwijstaken blijft hij actief in de praktijk. Hij werkt onder andere als burgeradvocaat in de Krijgsraadzaal en bekleedt diverse functies bij de rechterlijke macht, bijvoorbeeld als rechterplaatsvervanger en kinderstrafrechter. In 2010 ziet Sackers zijn jongensdroom verwezenlijkt worden. Hij aanvaardt de benoeming tot hoogleraar Bestuurlijk sanctierecht, een leerstoel waarin zijn twee favoriete rechtsgebieden verenigd zijn, namelijk het bestuurs- en het strafrecht. Hij zegt daarover: “En dat is eigenlijk een beetje de kroon op al die jaren werken in die beide rechtsgebieden geworden.”

Vierdaagse

Naast de passie voor het onderwijzen heeft Sackers nog een ‘uit de hand gelopen hobby’: de Nijmeegse Vierdaagse. Zelf liep hij maar liefst 25 keer mee met het evenement, totdat hij geblesseerd raakte met tafeltennissen. Noodgedwongen kon hij niet deelnemen, maar raakte hij betrokken bij de organisatie. In 2008 werd hij hoofd van de Wedren en kreeg hij de operationele leiding van de start en finish. Hij groeide door tot plaatsvervangend marsleider totdat hij in 2018 voor het eerst zelf de representatieve leiding kreeg als marsleider van de Vierdaagse. Deze rol vervult hij tot op de dag van vandaag. Sinds zijn benoeming heeft hij twee keer de zware beslissing moeten nemen om het evenement af te lasten in verband met het coronavirus.