Ben jij ook vol goede moed van start gegaan? Ik vermoed dat er aan de start van het collegejaar net zoveel goede voornemens worden gemaakt als in januari. Ga jij dit jaar ook nu echt georganiseerd werken, ruim op tijd beginnen met tentamenvoorbereiding, heb je een koffiepauzetax ingesteld, ga je echt regelmatiger sporten en wil je er elke dag voor middernacht in liggen? Herkenbaar. Ik ga ook écht echt mijn mail sneller beantwoorden, moeilijke taken niet uitstellen, op tijd naar bed (ah, die hebben we gemeen) en niet langer dan een uur stilzitten achter mijn bureau. Of anderhalf. Tenzij ik er echt lekker in zit, dan mag langer misschien ook. Toch? Ik ga ook voortaan ruim op tijd beginnen aan deze rubriek – ik typ dit weer eens met een wat ruime interpretatie van de deadline.
Goede voornemens kun je alleen met goed fatsoen maken als je gelooft dat je in staat bent tot verandering. En het vraagt van je dat je kritisch kijkt naar je eigen gedrag en daar verbetering in wilt aanbrengen. Als jij je herkent in de eerste alinea, laten we elkaar dan een schouderklopje geven. We erkennen dat we niet perfect functioneren en zijn optimistisch over ons verandervermogen, hoera!
Maar nu even over dat verandervermogen. In de vorige column Een overweldigende wereld? Laten we wel wezen! beweerden de stoïcijnen dat je direct invloed kunt uitoefenen op je gedrag, je stemming, je houding, je werkethiek. Ik begrijp in theorie prima. Maar, laten we wel wezen, de praktijk blijkt vaak niet zo kneedbaar.
Het is mij bijvoorbeeld al meer dan twintig jaar niet gelukt om me realistisch te verhouden tot mijn zomervakantie. En ik probeer het heel bewust. Elke keer weer. Ik neem je even mee. Dit is wat er in mijn hoofd gebeurt:
Yes! Ik heb vakantie! Heel lang! Nu kan ik:
- Bijkomen van het harde werken en wekenlang helemaal niks doen.
- Die twaalf boeken uitlezen die ik begonnen ben en soms al maanden liggen te wachten op actie.
- Dat nieuwe boek lezen dat ik speciaal voor de vakantie heb gekocht. Ja, ik hoor je al denken. Het zijn er inderdaad meer dan een.
- Eindelijk met vrienden en familie afspreken.
- Studeren op dat stuk van Beethoven.
- Elke dag pianospelen, dan ook meteen maar.
- Lekker uitgebreid koken.
- Regelmatig sporten.
- Mijn huis eens goed schoonmaken.
- Opruimen! Kleding, boeken, keuken, schoenen – lekker alles uitzoeken.
- Naar IKEA om handige opbergoplossingen aan te schaffen.
- Eerst alle kasten en ruimtes in huis opmeten zodat ik weet wat ik bij die IKEA in m’n wagentje moet dmpen.
- Op vakantie. Liefst zo lang mogelijk.
- Een paar werkklussen aanpakken waar ik het hele jaar niet goed aan toekwam, maar die toch echt aan het begin van het collegejaar wel af zouden moeten zijn.
- Mijn planten verpotten.
- Mijn vader helpen met de garage opruimen en elke week wat oogsten uit zijn moestuin.
- Onder mijn balkontegels vegen, wat ik de huisbaas beloofd heb.
- Een nieuwe hobby beginnen.
- Een oude hobby oppakken.
- Een kinderboek schrijven of prentenboek tekenen.
- Zeilen met mijn lief. En wandelen. Taartjes eten. Dansen in de kamer met de muziek hard aan.
- Kaartjes sturen naar vriendinnen die een opkikkertje kunnen gebruiken.
- Bijkomen en helemaal niets doen.
Hoe denk ik dat dit allemaal kan in een paar weken? Waarom verkeer ik elk jaar weer in de waan dat de zomervakantie eindeloos is: een fantastische, buiten-de-tijd-staande, magische wereld zonder begrenzingen? Alle ideeën, goede ingevingen, leuke plannen, noodzakelijke klusjes die gedurende het jaar de kop hebben opgestoken en toen door mij op pauze zijn gezet, dringen zich op en zijn er helemaal klaar voor om allemaal uitgevoerd te worden. Maar hoe dan? Ik wil eigenlijk bijkomen en Helemaal Niets doen!
Nou, misschien heb jij dit ook. Ik vind het goed nieuws dat we ons in ieder geval nooit hoeven te vervelen. Ik vind ook dat we onze verwachtingen volgend jaar wel mogen temperen en misschien een paar dingen mogen uitkiezen die we écht willen uitvoeren. Want jij ziet ook wel dat dit waanzin is, die lijst hierboven. En dit zijn nog maar de dingen die ik zo snel weer kan bedenken. Er was nog veel meer.
Ik kwam hierop door de goede voornemens voor het nieuwe studiejaar. Laten we weer met fris optimisme verdergaan, te genieten van alle momenten waarop je echt lekker aan het werk bent, en op tijd en regelmatig te ontspannen. Laat ik nu, hier, als goede voornemen vastleggen dat ik elke werkdag even naar buiten ga. Frisse lucht, zonlicht en aardige mensen rond het Erasmusgebouw, dat kan de rest van de dag alleen maar beter maken.
Tips:
- Begin op tijd aan essays en werkstukken. Het is helemaal niet prettig als je zoveel tijdsdruk hebt dat je je werk niet eens een keer kunt overlezen op fouten of waardeloze formuleringen. Dat heb ik nu.
- Album Honey Bones van Dope Lemon. Het concert afgelopen maandag in paradiso was heel vet en ik wil dat jullie die relaxte vibes ook een beetje meekrijgen.
- Bak een appeltaart. Vraag je familie om een familierecept (en stuur het mij, als het mag!) of houd het supersimpel met een rol bladerdeeg: vouw de rand aan alle kanten 1 cm naar binnen, beleg met twee appels in schijfjes, strooi er twee eetlepels suiker overheen en optioneel snuf kaneel, half uur in een voorverwarmde oven van 210 graden (190 hetelucht). Poedersuiker, crème fraiche, vanillevla of ijs mag er van mij ook best bij.
