Profvoetballer en alumnus Dirk Proper over de topsportregeling

Een portretfoto van voetballer Dirk Proper. Dirk heeft een kleine glimlach en kijkt recht in de camera. De foto is van dichtbij genomen en in de achtergrond is een bakstenen muur met wat zwarte verf te zien.
De uitdaging die een studie bood was precies wat ik nodig had naast het voetbal.
Dirk Proper
Alumnus en profvoetballer bij N.E.C.

Profvoetballer en alumnus Dirk Proper rondde eind 2025 zijn bachelor Psychologie af. Dankzij onze topsportregeling lukte het Dirk zijn studie te combineren met een carrière bij voetbalclub N.E.C.

Je bent nu een aantal maanden afgestudeerd. Hoe kijk je terug op je studie en de begeleiding die je hebt gekregen?

‘Echt heel erg positief. Ik heb bewust gekozen voor Psychologie met het idee dat het goed te doen zou zijn qua contacturen. En dat was het uiteindelijk ook. Ik ben altijd tevreden geweest met de begeleiding die ik heb gekregen. Om de planning rond te krijgen zat ik vaak met de studieadviseurs, en er was altijd veel wil om met mij mee te denken, ook als dat niet altijd even makkelijk was. Soms kostte het plannen van de studie zelf meer tijd dan het studeren. De hulp die ik heb gekregen was als topsporter onmisbaar, vooral als ik snel moest schakelen. Dan werd ik bijvoorbeeld opgeroepen voor Jong Oranje en kon ik zo opeens midden in een blok twee weken weg zijn. Dat moet je dan maar weten te regelen, en dat lukte met hulp van de studieadviseurs altijd.’

Voetballer en alumnus Dirk Proper zit samen met een interviewer lachend aan een picknicktafel op de campus. In de achtergrond zie je het Maria Montessorigebouw en het is lekker weer.

Je studie afronden terwijl je doordeweeks traint en in het weekend een wedstrijd speelt is een knappe prestatie. Waar ben je zelf het meest trots op?

‘Dat ik me in periodes die veel moeite kostte altijd heb vastgehouden aan hoe leuk ik het vond en wat het me zou opleveren. Ik ben van nature iemand die zichzelf op alle vlakken wilt blijven ontwikkelen, dus de uitdaging die een studie bood was precies wat ik nodig had. Maar soms was dat wel pittig, bijvoorbeeld toen ik mijn scriptie moest schrijven.’

‘Voetbal is de mooiste baan die er is, maar je bent wel altijd met dezelfde mensen. Tijdens mijn studie kwam ik ook in aanraking met mensen die een heel ander soort leven leiden, en dat was een fijne manier om mezelf te blijven prikkelen en uitdagen. Dat mis ik sinds het behalen van mijn diploma wel een beetje, dus ik ben nu bezig met een cursus Spaans.’

Je woont samen met je broer in Nijmegen. Heeft hij ook een rol gespeeld bij het combineren van je studie met je voetbalcarrière?

‘Hij is sowieso altijd een grote steunfactor geweest, ook omdat hij zelf Psychologie heeft gestudeerd. Dus als ik soms moeite had met een vak of bepaalde stof, dan wist hij precies waar ik doorheen ging. Hij heeft zichzelf daarin ook wel bewust afzijdig gehouden. Ik wilde het zelf oplossen en doen, want daar haal ik uiteindelijk de meeste voldoening uit. Maar als ik een zware training had gehad en in de avond nog aan de studie moest, dan zorgde hij in ieder geval wel dat ik niet hoefde te koken.’

Het is nu niet zo dat ik nu opeens bij tegenstanders in hun hoofd kan kijken.


In een interview een paar jaar geleden gaf je aan steeds makkelijker met de psychologische druk van voetbal om te gaan naarmate je het vaker meemaakte. Hoe is dat nu voor je en heeft je studie je daar bij kunnen helpen?

‘Ik krijg deze vraag vaker, en ik snap waarom. Het is nu niet zo dat ik nu opeens bij tegenstanders in hun hoofd kan kijken. Wat ik wel heb geleerd is dat iedereen op hun eigen manier gemotiveerd en gedreven is. Als ik bijvoorbeeld kijk naar mijn teamgenoten bij N.E.C., dan lopen daar allerlei verschillende persoonlijkheden rond. Wat ik belangrijk vind is om te begrijpen wat iemand motiveert en hoe ik die persoon in hun kracht kan zetten. Uiteindelijk wordt iedereen daar beter van. Het is goed om te kijken naar de dingen waar je zelf invloed op hebt, en minder te focussen op externe factoren waar je toch weinig aan kunt doen.’

Tot slot: jullie spelen een fantastisch seizoen met veel belangrijke wedstrijden. Hoe ging je tijdens je studie om met de druk of spanning die dit soort wedstrijden met zich mee kunnen brengen?

‘Ik vond de studie juist een prettige afleiding. Ik ben ervan overtuigd dat studeren geen inbreuk doet op je concentratie of hoe je een wedstrijd ingaat. Oké, ik ging niet de dag voor een wedstrijd 5 uur studeren. Maar na een fysiek zware training was mijn lichaam moe en dan was het fijn om met mijn hoofd nog ergens anders mee bezig te kunnen zijn. In de voetbalwereld draait het vooral om presteren en verbeteren. Dat ik daarnaast een andere vorm van uitdaging en afleiding kon halen uit mijn studie, was heel fijn om te hebben.’