Zoek in de site...

Historie

Het gebouwencomplex van Tandheelkunde werd gebouwd in de jaren 1966-1970. Het gebouw omvat een laagbouw en een hoogbouw van zes verdiepingen, totaal ca 100.000 m3.Het complex (met name de daarin opgenomen hoogbouw) markeert de zuidwestelijke entree van de campus.

Architect
Het gebouwencomplex van Tandheelkunde is ontworpen door architect P. (Pieter) Dijkema van het toenmalige bureau Dijkema en Croonen te Nijmegen en Th. Van der Eerden te Leiden. In Nijmegen heeft hij behalve gebouwen voor de universiteit, ook andere gebouwen ontworpen, zoals de Titus Brandsmakapel, de uitbreiding van het stadhuis en de Verrijzenis van Christuskerk, welke laatste gesloopt is. Het werk van Dijkema kent een eigen architectuurtaal die aspecten bevat van zijn leermeester Granpré Molière, de Bossche school en de architectuur met een zakelijk karakter.

Samenhang met andere gebouwen
Het gebouwencomplex van Tandheelkunde is niet los te zien van een aantal andere gebouwen op de campus, meer specifiek op het campusdeel van de medische faculteit. Zowel het A-gebouw, de preklinische laboratoria, het gebouw van KNO, als ook het complex van Tandheelkunde vertonen onderling een samenhang in architectuurvisie, typologie, uiterlijke verschijningsvorm, materiaalgebruik en architectonische présence.

Architectonische aandachtspunten bij de renovatie
Het gebouwencomplex heeft geen status als beschermd (gemeentelijk) monument, maar heeft wel eigenschappen die het rechtvaardigen om het als een complex met herkenbare waarden te zien.

Aan de architecten die een ontwerp willen maken voor de renovatie, is gevraagd om kennis te nemen van ligging, aard, structuur, karakter en verschijningsvorm van het gebouwencomplex Tandheelkunde en dit te relateren aan de wens om het complex hedendaags en toekomstgericht verder te ontwikkelen, zodat het weer decennialang een betekenisvolle rol kan vervullen op de universitaire campus.

(Uit: notitie Prof. Dr. N. Nelissen (pdf, 70 kB), d.d. 26-4-2012)