Zo zie ik Radboud - het verhaal van Richard Spithoff

Portretfoto Richard Spithoff
Midden in de samenleving
Naam
Richard Spithoff
Huidige functie
Student bestuurskunde en theologie

Medewerkers en studenten blazen de waarden van de universiteit nieuw leven in. Dit is het verhaal van Richard Spithoff, student bestuurskunde en theologie.

Ik was aanwezig bij de dialoogsessies    namens de CSN, de koepelvereniging van    christelijke studentenverenigingen in    Nijmegen.    Toen bekend werd dat het predicaat    katholiek werd afgenomen, leverde dat    vanzelfsprekend veel vragen op bij de christelijke    achterban. Niet dat je op dagelijkse basis    nou zoveel merkte van die christelijke identiteit, maar het komt wel naar voren in bepaalde symbolieken: denk aan het gebed bij ceremonies of aan het logo van de universiteit. En    vanuit    de katholieke emancipatiebeweging van    waaruit de Radboud Universiteit is opgericht,    zijn er benoemde leden in de universitaire    studentenraad. Ikzelf zag het wegvallen van dat predicaat niet    zozeer als een probleem, maar juist als    een kans voor iets nieuws. Het biedt    de mogelijkheid om als universitaire    gemeenschap na te denken waar    we voor staan en waar we naartoe    willen. Een instelling kan wel roepen    dat ze voor bepaalde normen en    waarden staat, maar in de praktijk    zijn dat vaak niet meer dan mooie    woorden voor de buitenwereld.    Het is ook belangrijk dat er iets    gedaan wordt met die waarden, dat    er daadwerkelijk waarde aan wordt    gehecht.    Daarom vind ik het ook zo belangrijk    dat we vast blijven houden aan het    emancipatoire karakter van de universiteit.    Die zou zeker niet bedoeld    moeten zijn voor een exclusief clubje    mensen. In het verleden richtte de    Radboud zich vooral op katholieken,    maar tegenwoordig ook op andere groepen    uit de samenleving. Denk aan het feit dat er    veel geregeld wordt voor vluchtelingen,    zodat zij onderwijs kunnen volgen en deel kunnen    nemen aan de samenleving. Ook heeft    deze universiteit een hoog percentage eerstegeneratiestudenten.

Het is belangrijk om ervoor    te zorgen dat iedereen gelijke kansen heeft.    Emancipatie is ook de gerichtheid van de universiteit    op thema’s als diversiteit of het klimaat.    Zo laat de Radboud zien niet vanuit een    ivoren toren te werken, maar midden in de    samenleving te staan. Vanuit die waarden worden    studenten ook opgeleid: je doet hier naast    standaard-vakkennis en -vaardigheden ook kritische    inzichten op over de maatschappij, en    over manieren om bij te dragen. Als bestuurslid    van de christelijke studentenvereniging NSN    probeer ik iets extra’s te doen, met activiteiten    gericht op onze omgeving. Zo ondersteunt een    van onze disputen Stichting Move, die zich inzet    voor kinderen en jongeren met minder kansen,    door middel van leerlijnen en maatschappelijke    projecten.    Een kritische blik veronderstelt dat je alert blijft    op zaken waarvan jij vindt dat ze niet deugen.    Zo vind ik dat universitaire studies meer gericht    zouden mogen zijn op de persoonlijke vorming    van de studenten. Je kunt wel zeggen dat we    hier opleiden tot méér dan alleen het diploma,    maar we zouden er met z’n allen meer over    moeten nadenken hoe je dit ideaal kunt waarmaken.

- Richard Spithoff