Zoek in de site...

Hester in Yogjakarta, Indonesië

Hester1

Selamat siang!

Inmiddels ben ik al weer twee maanden terug in Nederland, maar ik kan Indonesië nog niet uit mijn hoofd krijgen. Het was een hele bijzondere tijd in een bijzonder land. Al tijdens de 8 uur lange treinrit van Jakarta naar Yogyakarta heb ik veel typisch Indonesische dingen gezien. Om de paar seconden reden we langs een moskee en die moskeeën hadden allemaal felle kleuren, alsof er een soort enorm paasei op het gebouw stond. En tussen de steden lagen kilometers rijstvelden. Die twee dingen samen zijn wat ik zie als ik aan Indonesië denk. Overal moskeeën die je ’s ochtends om 4 uur met de oproep tot gebed wakker zingen (lees: schreeuwen) en overal rijstvelden. De islam was overal sterk aanwezig. Het is bijzonder om in een land te wonen waar de meerderheid moslim is. Overal hing reclame met familie pakketten voor de hadj en de meeste kledingwinkels verkochten hijabs bij een outfit. Naast moslims zijn er ook christenen, boeddhisten, hindoes en confucianisten in Indonesië. Over het algemeen leven deze groepen langs elkaar heen, maar op de universiteit was dat anders. Ik heb veel mensen ontmoet die, voordat ze bij CRCS (Center for Religious & Cross-Cultural Studies, de universiteit) gingen studeren, nog nooit vrienden hadden gehad met een andere religie. Het was mooi om te zien hoe dit voor hen een nieuwe wereld opende. Sommigen hadden het er zelfs over dat ze ervoor willen zorgen dat Indonesiërs van jongs af aan les krijgen over alle religies in het land, zodat ze meer begrip voor elkaar zullen krijgen. Dit is volgens mij precies waar CRCS zich voor inzet en het is mooi om te zien hoe de studenten dit steeds meer begrijpen. Ook mij heeft het aan het denken gezet over tolerantie in de Nederlandse samenleving. Studeren aan CRCS was daarom erg bijzonder.

Hester

Natuurlijk heb ik niet alleen gestudeerd tijdens die zes maanden. Indonesië is een enorm land en ik heb lang niet alles kunnen zien, maar toch heb ik mooie dingen meegemaakt. Ik heb vulkanen beklommen in het midden van de nacht om ’s ochtends vroeg de zonsopgang te kunnen zien. Ik heb de grootste Boeddhatempel ter wereld gezien en beklommen en blauw vuur uit een vulkaan zien komen. Verder heb ik heel veel wilde apen gezien, waaronder een orang-oetan en een familie neusapen en heb ik dolfijnen uit het water zien springen. Ik ben uitgenodigd om thee te drinken bij een mevrouw die in een traditioneel Floresiaans dorpje woonde, omdat ze het zo leuk vond dat ze met mij Indonesisch kon praten. En aan het eind van mijn reis heb ik me laten overhalen om een duikbrevet te halen. Dat was de beste beslissing die ik had kunnen nemen, want dat was een heel bijzondere ervaringen. Ik heb een heel andere wereld ontdekt; koraal in de mooiste kleuren, schildpadden bijna zo groot als ik zelf en manta-roggen van minstens 5 meter breed die over mij heen zwommen. Het was een geweldige tijd en een reis die ik nooit had willen missen.

Wil je meer lezen over de avonturen van Hester en Marius in Indonesië? Kijk dan op de blog die zij tijdens hun verblijf hebben bijgehouden.